Waargebeurde verhalen

Mama’s zolderkamer

‘Richard, deze man is echt spoorloos’. We hebben brieven gestuurd, gebeld en een huisbezoeker langs gestuurd maar weten het echt niet meer. Het belang is groot, we staan op het punt de woning te veilen. Na analyse van de aangeleverde gegevens en mijn databank onderzoek startte ik mijn telefonische zoektocht. Al snel werd duidelijk dat de opdrachtgever zelf ook al had geprobeerd bij bronnen informatie in te winnen maar essentiële en belangrijke vragen niet had gesteld. Bovendien bleek dat, doordat deze bronnen nu voor de 2e keer werden benaderd, zij terughoudender waren met het verstrekken van informatie, niet fijn voor een rechercheur maar het zij zo. Uiteindelijk stel ik vast dat de man recent bij zijn moeder is ingetrokken en daar de zolder bewoont. Ik heb mijn informatie ‘gedubbeld’ en traceer en bel zijn moeder. Haar antwoord: ‘Nee, die woont hier niet’. Hij woont op …(onderpandadres). Gezien haar volhardendheid, bijna koppigheid, besluit ik haar te confronteren. ‘Uw zoon is nu bij u op zolder, loopt u er maar even heen en hou de telefoon in uw hand’. Totaal overdonderd loopt zij naar boven waarna het gesprek met de man volgt. Hij vertelde ten onrechte te zijn ontslagen, geen inkomen meer te hebben en niet meer te weten wat hij moet doen. Ik heb hem de scenario’s geschetst en met de geldverstrekker in verbinding gesteld. Later deze dag werd ik door hem gebeld en bedankt.

Bijstandsfraude vriendin

Signalen werden verkregen dat een cliënt feitelijk niet meer in het onderpand zou wonen. Wel was client duidelijk dat de persoon een WW-uitkering genoot maar er onvoldoende opbrengst was om de lopende termijnen te voldoen, laat staan om de vordering te voldoen. Grootschalig onderzoek wees vervolgens uit dat hij al lange tijd bij zijn vriendin inwoont en zij een bijstandsuitkering (Participatiewet, norm: alleenstaande) genoot. Gedurende het gesprek dat ik met hem voerde bleef hij bij hoog en laag volhouden daar toch echt niet te wonen terwijl ik hem met veel feiten en bewijs confronteerde. Uiteindelijk heb ik hem gekalmeerd, door met klem duidelijk te maken geen sociaal rechercheur te zijn (bijstandsfraude vriendin), waarna hij opgelucht ademhaalde en hij volledig open stond voor een oplossing met de geldverstrekker. Dit mede gevoed doordat de maximale uitkeringsduur van zijn WW-uitkering bijna was bereikt en hij toch niet meer in het onderpand wilde wonen.

Exotische sugarbabe

Een notaris diende zich aan. Er had een executieveiling plaatsgevonden van een fraai appartement. De woning was vrij van hypotheken en beslagen en de honderdduizenden euro’s  waren nu geparkeerd op hun derdenrekening maar diende bij de begunstigde terecht komen. Het bleek te gaan om een persoon van Aziatische komaf, die al jaren spoorloos is. Het was een complex onderzoek. Zo werd de familienaam in databanken op verschillende manieren geschreven en werd duidelijk dat de persoon van geslacht was veranderd. Uiteindelijk werd duidelijk, dat een zeer vermogende Nederlander dit pand had gekocht voor zijn / haar minnaar maar de relatie was beëindigd. Sporen van de begunstigde leidde eerst naar een buurland maar de begunstigde werd uiteindelijk in zijn / haar geboorteland getraceerd.   

Broem broem………. en weg!

Een grote financiële instelling had een 6-cijferige vordering op een bekende Nederlandse sporter. Mij werd verzocht grondig financieel onderzoek te verrichten. Ik stelde vast dat de sporter juist een gloednieuwe sportauto had besteld én betaald maar dat deze nog niet op zijn naam was gesteld. Opgetogen als ik was rapporteerde ik deze tussentijdse bevinding telefonisch aan opdrachtgever. Een unieke beslagmogelijkheid (geschatte opbrengst destijds > € 120.000,-)  dat bij menig schuldeiser een glimlach op het gezicht doet toveren, zo ook bij de aanvrager die direct zijn leidinggevende op de hoogte stelde en toestemming vroeg de extra te maken kosten te vergoeden. Immers, een advocaat diende te worden ingeschakeld en toestemming worden gevraagd aan de voorzieningenrechter voor het conservatoir beslag. Resultaat: geen toestemming, alleen de onderzoekskosten zouden worden vergoed. Weg was mijn euforie! Hardop vroeg ik mij af of anders zou zijn besloten indien het zijn eigen vordering zou zijn geweest en niet van zijn werkgever.

(Niet meer) zwemmen in de zon.

Wederom een vordering, vele tonnen, maar dit keer een andere opdrachtgever. Sporen van een hennepkwekerij in de voormalige onderpanden. Hij kan toch niet van de aardbodem zijn verdwenen ? Na grootschalig onderzoek werd duidelijk. dat mijn persoon een flamboyante levensstijl leidde en een echte Spanjeliefhebber was. Na enkele weken was het duidelijk, een riante villa met zwembad onbelast op eigen naam. Gelukkig pakte deze opdrachtgever wel door.

De naamgenoot

Een grote verzekeraar verzocht zeer discreet maar uitgebreid onderzoek te verrichten naar een jongeman. Uitsluitend met de aanvrager mocht worden gecommuniceerd, gerapporteerd en uiteindelijk gefactureerd. De onderzochte persoon bleek geen onbeschreven blad. Diverse faillissementen, pauliana, geen formeel adres en een spoor van ellende. Na vlijtig speurwerk werd zijn feitelijk adres vastgesteld en uiteindelijk ook de identiteit van de vrouw met wie hij daar samenwoonde. Goh, wat een bekende achternaam heeft die vrouw toch dacht ik. Niet veel later concludeerde ik dat deze opdrachtgever heimelijk, en op naam van zijn werkgever, onderzoek liet doen naar de nieuwe vriend van diens dochter. Na vele excuses en vooral het verzoek dit feit niet te delen is opdrachtgever gevraagd in het vervolg toch vooral open en eerlijk te zijn.

‘Dubbele persoonlijkheid’

 ‘Ik heb altijd een zware stem gehad’, aldus mijn gesprekspartner aan de telefoon. De ‘man’ stelde op de hoogte te zijn van de zeer forse betalingsngsachterstand en dat het zijn vrouw is die alle zaken regelt en hield dit bij hoog en laag vol. Na enkele tactische vragen en uiteindelijk een confrontatie werd de ‘man’ ontmaskerd. De vrouw biechtte huilend op de financiële malaise voor haar man verborgen te houden. De angst en schaamte regeerden en na diverse tips en adviezen heb ik haar de gelegenheid gegeven de problematiek met haar man te bespreken en hem mij vervolgens te laten bellen. De volgende dag belde hij en vertelde dat hij werkelijk nergens weet van had. Hij bedankte mij voor mijn doortastendheid en zal in het vervolg absoluut ook vinger aan de pols gaan houden.

Vliegtuig

‘Richard’, wij zitten met een heel groot probleem. Mijn gesprekspartner vertrouwde mij toe, dat een medewerker met een grote buit ervandoor is gegaan en men graag wil weten waar de medewerker verblijft. Binnen 48 uur rapporteerde ik het precieze schuiladres; een tropische bestemming.

Jong geleerd is..

In het begin van mijn carrière werkte ik korte tijd bij een incassobureau. Al snel bleek dat het werk vrijwel uitsluitend bleek te gaan om het geautomatiseerd sturen van aanmaningsbrieven. De vorderingen waren relatief laag. Inmiddels had ik al enige ervaring opgedaan in het onderzoekswerk en het begon toch te kriebelen. Ik vroeg de teamleider naast mij te zitten, traceerde al snel een telefoonnummer en belde. Dezelfde middag werd de gehele vordering (destijds 1400 gulden) voldaan. Zo, dat is incasseren! Destijds had ik natuurlijk nog geen benul van verdienmodellen maar dat terzijde.

Mijn vakantie

Een aanzienlijk restvordering na verkoop van een woning. Volgens de deurwaarder is de persoon ‘geëmigreerd’ (VOW) en is het volstrekt onduidelijk waar deze in Duitsland geboren man verblijft. Het geboorteland is voor de hand liggend maar uit databankonderzoek bleek niet dat deze debiteur feitelijk in Nederland woont of in Duitsland. Ik schaalde het onderzoek op en na diverse telefoongesprekken was het voor mij duidelijk. Hij is jaren geleden naar Hongarije verhuisd en zou wonen in de nabijheid van het Balatonmeer. Nu ken ik het Balatonmeer vrij goed, immers het is op ongeveer 2 uur rijden van mijn woonadres en kom daar regelmatig met mijn gezin, zo ook in de zomermaanden. Dit onderzoek startte in juli en mijn conclusie trok ik in juli, precies op een moment dat ik met mijn gezien voor een aantal dagen naar Siofok, Balatonmeer zou gaan. Het was voor mij duidelijk, ik zou absoluut het adres gaan bezoeken en de man spreken. Google Street View liet zich geen beeld ontvouwen van de woning en nieuwsgierig als ik was kwam ik ter plaatse. Ik zag een vervallen woning en een armoedig geklede man in de tuin lopen. Ik sprak hem bewust in het Nederlands aan waarop hij reageerde en direct bleek dat het om de gezochte persoon gaat en hij ook nog redelijk Nederlands sprak. Hij leefde van het minimum, de woning was zijn eigendom maar gezien de erbarmelijke staat schatte ik in dat deze een minimale waarde had. Daarnaast een zeer oude, bijna klassieke, Skoda op de oprit. Ik noteerde en verifieerde alle gegevens waarna ik opdrachtgever rapporteerde.